Yalnızlık diyarıdır bu ıssız yer,
Serseri sokaklarında huzur aranan.
Suskunluk, kırgınlık dinmez bir an,
Üzerinden geçse de yorgun seneler.
Buğulu, nemli gözler; titrek eller,
Tanıdık bir “ses”in yolunu gözler.
Ne gönül şen, ne bahçeler gülşen;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta