Harabe ruhunu görkemli bedenine gizledi.
Kırıklı çıkıklı acılar yaşarken.
Icinin dehlizlerinde kayboldu bir çocuk.
Yüzünü yere eğdi anne.
Yine de yalancı baharlar takıştırdı gülüşüne.
Mülteci mutlulukları kucakladı.
Bu dünya başka türlü yaşanmazdı.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta