Yalnızlığım, ömrümün hiç bitmeyen melodisi...
Zayıf ve savunmasız, kaybolan akşamlarımda,
Öylece bitivermiş bir çam ağacına benziyorum...
Sallanıyorum işte bak! Kaybolan akşamlarımda.
Kendini fırtınaya dayanan var mıdır? Çam kadar,
Çözemedim! Nasıl öğreniyorum insan tanımayı,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




[email protected]
[email protected]
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta