Karanlıkta ışığı,elle tutsan yol olur
Sahipsiz kalan kalbi,insan yutsa ne olur
Dağlarında yıldıza,ateş atsan kor olur
Açma gönül yarayı,kabuk bağlar sel olur
Neredesin be yarim,kaybolup birden gittin
Boş kalan yüreğimi,kime emanet ettin
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta