Kaybettim sevdiklerimi
Tek tek gittiler
Tanıdığım yüzler gülüşler
Konuştuklarım havadan sudan,
Dokunduklarım
Ağlayıp güldüklerim, hissettiklerim
Eksiği değil, fazlası olanlar benden
Gittiler..
Sabah birlikte olduklarım, beraber yemek yediklerim
Konuşup güldüklerim, arkadaşlarım
Yani dostlarım akranlarım
Abilerim, ablalarım, amcalarım gittiler
Sanki soğuk bir gecenin donduran nefesinden kaçıp sığındılar evlerine
Sanki akşam oldu da dağıldı herkes çil yavrusu gibi
Sanki memleket hasreti sardı da yüreklerini
Göç ettiler çocukluk anılarıyla dolu köylerine
Gelmemecesine...
Göremez oldum yüzlerini,
Gittiler...
Sanki hemen gelecekler gibi
Ya da gittiler bir kuru veda bile etmeden sessizlik gibi
Sanki ansızın gecenin karanlığında boş bir çukura düşmüş de ayağım
Sanki bir kuştum da kanatsız kalmışım
Sanki yüreğime bir yetimin hüznünü fısıldıyor
Kış gecesinde kavak sesleri
Her gidenin hayali gözlerimde yüklü bulut
Götürüp bir parçamı çalıyor tüm arzularımı
Şimdi Güneş ülkesinde çocuk sesleri
Bir Bahar sabahında Kuş cıvıltıları
Yüklerinden kurtulmuş herkes huzuru bulmuş
Mutlu musunuz gerçekten söyleyin,
Bensiz…
Kayıt Tarihi : 14.12.2024 14:42:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!