İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yüreğinize sağlık..sevgiler.
Diğer kaybedilenler için üzülür insan da; ama elini uzatmayan zengini kaybetmek pek bir şey kaybettirmez, çünkü şairin şiirinde dediği gibi zaten elini uzatmıyor muş belki de isteyerek kaybedilmiştir. Öylesi olsa ne olur olmasa ne fakat en kötüsü de herkese güveni kaybetmektir. Çünkü güven ruh gibidir bir kaybedilirse bir daha mümkün değil geri dönüşü olmaz...Tam puanımla kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta