Kaybetmek, kalp kırmak o kadar kolay ki,
Ama kazanmak bir o kadar zor,
kırılan bir kalbi, bir cam misali.
Yapıştırsan da düzen tutmaz bir daha,
Benim gibi, Savrulur dört bir yana.
Ben hiç kazanamadım,
hep kaybeden oldum,
seni, diğerini, ötekini derken hep kaybettim.
Her şey bana kaldı,
Acı, hüzün, hasret,
Göz yaşı, umut, yıkılan hâyâl,
Hepsi bende.
Elimde avucumda,
sadece yaşam, nefesim kaldı.
İstersen onu da al al be vicdansız.
18 Ocak 2011
Zafer ÖzkayKayıt Tarihi : 19.1.2011 12:52:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)