Önce gençliğimi tükettim senli sokaklarda,,
Işıltılı gölgelerine kapılıp adım adım yürüdüm,
Her adımda bir parça koptu yüreğimden
Önce sevdiklerimi kaybettim birer birer..
Sonra hayatımın güzelliklerini...
Işıkların parıltısına kanıp,
Önce kendime güvenimi kaybettim teker teker,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
bazan sorarım kendime, çıkarmıydı bunca kelime bizdeki bu kaybedişler olmasa diye, hep aynı yansıma, bu küskünlük bu öfke, tam puanımla kutluyorum şair kardeşim...
Şair bir çok şiirinde dile getirdiği umudu, bu şiirde de dile getirmiştir. Şair Hatice KELLELİ “Bedenim kaldırıma yüreğim sana mahkum, kaybedişlerim karşılayansa bir avuç aşk umudum” dizesi ile sokaklardaki avareliği ifade eder. Her ne kadar sokaklarda bilindik avarelik erkeklere has olsa da (kendimden biliyorum) bayan b.ir kelemden çok güzel işlenmiştir.
Ancak bu bir kaybediş değil arayış umudunun hikayesidir.
Saygılarımla
İbrahim imer
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta