Kaybedince anladım
Her şeye ağlardım aslında
Gereksiz yere akardı gözyaşlarım
Tane tane yavaş yavaş
Bilmezmişim ağlamak neymiş, hüzün neymiş, acı neymiş
Öğrendim ama, sensiz olmak düşüncesi başıma vurunca
Sel oldu derler ya
Artık öyle gözyaşlarım
Akıp geçmiyor sadece
Akarken kalbimi dağlıyor,beni parçalıyor
Son pişmanlık fayda vermez derlerdi
İşte ondan, ondan kaplıyor içimi
Boğazımda bir düğümlenme, başıma bir ağrı
Kalbim koca mezarlık
Derin bir sessizlik
Ve sensizlik…
Kayıt Tarihi : 23.1.2023 14:01:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Benim şiir tutkum yok şiir okumam çok ilgim yoktur yani ama insan üzülünce ve yalnız kalınca içindekileri bir yere dökmek istiyor ve içimdekileri arkadaşlarıma kardeşime değil şiire dökmek istedim yazdığım şiir mantıklı olmayabilir kurallara uymayabilir kural var mıdır bilemem sonuçta özgürüz ilk şiir deneyimim burada da kalsın istedim sadece içimden geçenleri dökmek istedim

beğeni ile okudum
Şiiriniz için tebrik ediyorum.
Kaleminize gönlünüze sağlık.
Her daim esenlikte kalın.
Saygılarımla.
TÜM YORUMLAR (2)