Duvarda asılı göğsüm,ne nefes alabiliyorum
Ne de daralan hayalimi ve arkamdakileri görebiliyorum.
Kafesimin içindeki kuşları kaçırmışım.
Sesler duyuyorum sadece çok uzaklardan, beni kahreden
Sessiz pusudaki kalbim çaresiz
Öyle bir daralıyor ki göğsüm,
İznimle koşaraktan mavi sulara atacak gibi kendini
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta