Ezen ayaklara direnirken
Kendimi başkalarının gözünden seyretmeyi bıraktım
Gülüyorum
Çektiğim acılara karşılık
Ayakları yere değmiyordu
Cebi dolu kanguruların
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Ne çok "ters köşe hali!"
Bir zamanlar "Acıların Kadını" diye anılanlar vardı...
Gıdası demek ki acıydı..
Oradan besleniyordu
Ve çok da satıyordu "arabesk!"
Şimdi mi?
Benzer hallerin artık gerçeğini yaşıyoruz..
Yaygınlaşıyor git gide yoksunluk!
Üstüne zevk alanlar da çoğalıyor...
Irmaklar bir bir "kururken..."
Yatağını terk ederken..
İnsan nasıl sıyırsın kendini!
Kaydıkça, kaybettikçe kazandığını sanıyor "kuru kalabalıklar..."
Çok beğendim..
Tam bir "derya" idi şiir..
Tebrikler Önder Bey, Kardeşim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta