Etrafımda her gün kalabalıklar
Görmeden yürürler gölgelerini
Bakışlar anlamsız, yüzlerde sırlar
Çoğu kez suçlarlar üstelik beni
Sessizliğe muhtaç söyledikleri
Kirli niyetleri kulak tırmalar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta