Kuş olup uçtu
Divanlara sığmazdı
Kapılardan geçmezdi
Hüzünlü bir inanamayıştır şimdi o
Küçük mü gelir ki diyerek
Ölçüldü mezar
Tabutun kuşağıyla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kim bilir, belki bize duyuramadığı bir ıstırabı vardı, dindi.
Emeğinize ve yüreğinize sağlık Veysel bey
M. Ali
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta