Nizam-ı Âlem ağlıyor yokluğuna,
Beni de ağlatıyorsun.
Alperen'ler bak karalar bağlıyor,
Kara bağlatıyorsun.
Ülkücülük timsali karlarda yatıyorsun,
Donuyorsun, üşüyorsun,
Sonsuzluğun sahibine ulaşmak istiyordun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta