Kar hâlâ yağıyor ama bu kez örtmek için değil,
Şahitlik etmek için. Çınarlar suskun,
Çünkü birazdan sözü kalpler alacak.
Ali yürüyor Gül’e doğru,
Artık felsefe yok aralarında,
Hiçbir “neden” kalmadı.
İrade sustu, tutku konuşuyor.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta