Öyle kalabalık ki evde adım atmaya yer yok
Dost ahbab biraraya toplanmış ama hoş diller yok
Gülücükler başka güne saklı şimdi hıçkırık var
Ayşecik son yolculuğa çıkar buruk hazırlık var
Ne olur omuzlardan indirin diyesim geliyor
Rüzgarlarla güneşe erip eriyesim geliyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta