Rüzgar, sonbaharın etkisiyle geziniyor,
Etraftaki kuru yaprakları dansettiriyordu...
O ise bakıyor, ama görmüyordu,
Sadece anıları ve yalnızlığıyla başbaşa oturuyordu...
Yüzünde ince bir gülümseme vardı,
Gülümsemesi, içindeki burukluğu yüzünden,
İçindeki burukluğu ise kalbindeki sevgisindendi...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta