Odamın seninle ezgilenmiş köşesine
Bir tek yağmur damlası astım
Senin hediyen
Döndüğümde
Deniz gibi ayıklamak istedim
Kapkara dizginleriyle
Bir korkunun boğuk sesini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta