Sabahın ezan vaktinde
Ağladı kuzular.
Devriliyordu anaları tekbirle;
İniyordu peşpeşe keskin bıçaklar,
Yalvaran yakaran seslerine…
Ezan vaktinde sabahın,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiire başlarken, Çanakkale var sandım bir yerlerde. Bitirirken harmanladım Çanakkale'yle bayram sabahlarını..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta