Yürüyorum.. Sokağın en uç noktasından,
Sokak lambalarının tam arkasından.
Bir film şeridi gibi sokaklar.. Uzar da, Uzar..
Ne trajik bir filmdir bu, camlarda ki yansımalar.
Ey Can.. Sen geceyi, gündüz mü sanırsın?
Yürüdüğüm yollar harap, bundan haberdar mısın?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta