İnsan bilginin eşiğinde debelenip duruyor
Köprüler kalkıyor akşam vakitleri, işçiler evlerine dönüyor
Yorgunluk boylu boyuna geçiyor bir şehre
Bir şehir bir insanı en çok sevdiği vakitte yoruyor
Büyüdükçe anlaşılıyor anneler, babalar
Büyüdükçe netleşiyor yapay mutluluklar, sahte ışıklar
İnsan kanıyor en sevdiğine, en sevdiğince
Sevdinse ...
Aşkında yitip yok oldun,
Karıştıracaksın günü ,ayları .
Sevgi yollarında ne kaide, kanun
Kendin aşmalısın bu dolayları .
Devamını Oku
Aşkında yitip yok oldun,
Karıştıracaksın günü ,ayları .
Sevgi yollarında ne kaide, kanun
Kendin aşmalısın bu dolayları .




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta