Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İMTİHANIM BİR ADAM YARATMAK KENDİ ÖZÜMDE
ŞAİRİMİZ NE GÜZEL SOYLEMİŞ BİR ADAM YARATMAK KENDİ ÖZÜMDE HERKES ÖZÜNDE BİR ADAM YARATSA BAK DÜNYA NASIL DEĞİŞİYOR TEBRİKLER KUTLARIM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta