Terliyor insanoğlu mazlum yalnızlığına,
Egonun akışına bakıp küser aynalar,
Açıldı mı yaralar sönmeyen yüreklerden
Boşa süpüren ölüş insanları yaralar...
Bir tufandır bu kopan insan alnına kara,
Savurur hızlı rüzgar dalları enginlere,
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Terliyor insanoğlu mazlum yalnızlığına,
Egonun akışına bakıp küser aynalar,
Açıldı mı yaralar sönmeyen yüreklerden
Boşa süpüren ölüş insanları yaralar...
Tebrikler üstadim gönlüne sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta