Biz iyi insanlardık.
Güzel bakardık birbirimize
Ne oldu ki düşman olduk umarsızca birbirimize,
Geçmiş bile aralamadı yüzünü bize.
Bilemedik ne oldu da münferit oldu ruhlarımız
Unuttuk geçmiş berceste maziyi.
Var olduk bitmeyen kavgaya.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Tam anlamıyla...
Ipler koptuğunda sevgi saygı kalmadığında kavga kaçınılmaz..
Yüreğinize sağlık tebriklerimi sunuyorum...
Tam anlamıyla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta