Bir insan,
Yaşarken yaşayamadıkları
Konuşurken söyleyemedikleri
Çoğaldıkça
Kalem düşer önce eline
Sonra önüne bir kağıt,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




güzel şiirin için teşekkürler.kavga etmeye devam et.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta