Sonra bir de
El yordamıyla sıraya dizilmiş gül yaprakları vardı odamda.
Şöyle köşesini kucaklayıp, diğer yanını iliklediğim sayfalar.
Bir cam kavanoz kutusunun üstüne,
Sırayla üst üste dizilmiş iki yüzlü bir hayat.
Sürekli uyumayı isterdim.
Herkese istediğini vermiyorlar.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Hatrika
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta