Acıyı fırsata dönüştürmeyi öğrenen bilge ruhlar, acıya sebep olanları katil gözüyle görmezlerdi.
Onlar, ruhun yükselişinde, kırmızı halıda yürürken, elinden tutup, denge sağlayan kavalyeden ibaretti.
21.09.2019 17:35
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta