Kavak Yelleri Şiiri - Melahat Çetinkaya

KAVAK YELLERİ

Esince başında kavak yelleri
Tutar yüreğinden sevdanın eli
Salar aşk çölüne mecnun misali
Dolanır durursun akıllı, deli.

Dönünce yüreğin yangın yerine,
Başlarsın gönüllü aşk nöbetine.

Sevgilidir tek yaşama sebebin,
Gözleri gözündür, elleri elin
Anlamı yoktur hiç onsuz günlerin,
Onda başlar onda biter düşlerin.

Aldığın bu güzel aşk biletine,
Vurursa mutluluk değme keyfine.

Yüzünde çocuksu bir gülümseme,
Ele verir seni aşığım diye.
Giderken onunla bir bilinmeze,
Bazen bir tebessüm büyük hediye.

Aynalar dostundur huzur yoldaşın,
Tek kadeh içmeden döner hep başın.

Aşk böyledir canı kurşunsuz vurur,
Kanat takıp gökyüzünde uçurur.
Yüreğinin tacı, baş tacı olur
Ömrünün baş köşesine oturur.

Gündüz hayalinde gece düşünde,
Bulursun kendini hep ruh eşinde

MELAHAT ÇETİNKAYA