Yunus Kolcu'ya...
Bir zaman salkım söğüt saçların vardı senin
Gölgelenmek isterdi yüreği serçe kuşlar
Hani o mehtaplı gök,hani o toprak zemin
Yine düz mü geliyor o çıktığın yokuşlar
''Dünya yalan'' derlerdi; inanmazdık o zaman
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YEL OLDU ÖMRÜMÜZ DE SAVURDU BİZİ İLDEN İLE
OLMADI VURDU YERDEN YERE DE BOZDU FAÇAMIZI...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta