Kauçuklu ayakkabılarım, sokakların ıslak taşlarında seni arıyor.
Her adımımda senin gölgen düşüyor önüme ve kalbim, adımlarını bekleyen sessizlikle doluyor.
Yağmur damlalarıyla ıslanmış kaldırım taşları, bizim konuşamadığımız kelimeler kadar ağır.
Kauçuklu ayakkabılarım beni taşıyor sanırdım; her adım seni biraz daha uzaklaştırıyor.
Çocuktum bir zamanlar.
Birlikte yürüdüğümüz sokaklarda izleri hâlâ çamurda birbirine karışmış.
Şimdilerde yalnızım, büyüdüm sanki.
Şu sakladığım kauçuklu ayakkabılarım bir gün kavuşacağımızdan haberdar gibi, öylece duruyor.
Kayıt Tarihi : 13.3.2026 03:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!