Yıne akşam oluyor, yıne katran karası karanlıklar doluyor,
Soguk dört duvar yıgını odamın sensız yanlarına..
Kulaklarımda sesın yankılanıyor,zamansız saat dılımlerınde.
Gözlerim yatagın baş ucunda kı telefonu ızlıyor
Bir mesaj bır mesaj beklentısıyle saatler gecıp gıdıyor.
Açıyorum senle dolu bordo defterımı şöyle bır gözgezdıryorum.
Cumlerımın ıcınde hep sen varsın gulumsuyorum.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Renklerini, dokularını biz veririr sevdiklerimize, görmek istediğimiz gibi.Sonra yansımasını izleriz ve istediğimiz yansımayı göremeyince zifiridir her yan,bekleriz durmaksızın bir ışık huzmesi ki aydınlansın yüreğimiz.Aşkın adı bu belkide 'Zifiri karanlık' kim bilir.Öz güveni ukalalıkla karıştırırlar bazen:))
Güzel , yalın bir içsesti okuduğum.Adıma teşekkürler..Sevgiyle kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta