Sevmediğiniz bir olguya sevdikleriniz seviyorlar diye yıllarca katlanırsınız, neye neden katlandığınızı günü gelir sevdiklerinize anlatamazsınız.
Bu ölçü aile yaşamı içinde, sosyal yaşam içinde, iş yaşamı ve devlet yaşatma süreçleri içinde geçerlidir.
Biri çıkar bir gün bir densizlik eder ve katlanmasaydınız der pişmanlığın hesabını kimseye soramaz ve kendinize bile bu hesabı veremezsiniz.
Katlanmak bizi pişman etmeyecek insan yetiştirdiğimizde büyük bir sorumluluk anlayışı olarak kabul görür ve aynı zamanda çok değerli ve özverili gayrete süreklilik kazanarak dönüşür.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta