Konuşmak insan olmanın gereği olsa da
Bazen kulaklar seslere kapatıyor kendini
Dudaklar konuşmaktan aciz
Düşünceler ezilmiş ve sabit
Durdurursun akan yaşamı beyninde
Bütün kapılarını kapatıp
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta