Aslında dolu dizgin bir rüyü çizdim kendimce,
O rüya da yok olmak ve hiç bulunmamak istedim...
Belki çok yorgun belki de arsızdım...
Hep umutsuz gözlerle yüzdüm kıyıları,
Öfkemle boğuştum nedenlerimle kahroldum harfsiz gönlümde
AMA;
Hep gönlümce oldu ak düşen kafamla...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta