Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
SEVGİLİ DOST.. O ARADIĞIN SEVGİLER NE KAF DAĞINDA NE AĞRI DAĞINDA AYAĞININ DİBİNDE BELKİDE.. YETERKİ MEVLAM GÜL YA KULUM SEVİNİZ DESİN BAK NASIL MUTLU OLURSUN KUTLARIM EMEĞİNİ SELAM VE SAYGILAR ESEN KAL
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta