Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Notre Dame'ın kamburunu acıtan, düzelten(?) sütunlar.. Sevgi kamburu dizeler..
'Gel! Bırak aşkı köşedeki askıya
hemen benimkinin yanına
ki o, şimdilerde
yüktür omzunda.'
belki de haklısınız; bazen yük sayılır, aşk.
özellikle duyguları karışık kişiler için...
kutlarım.
TEBRİKLER
şairim.üstadım çok güzel teşbihler ve metaforlar içine sandalımı attım.ne güzel.kutluyorum.
Yüreğine Sağlık.Tam puan
Sancak Sönmez
wayyy be çok güzel olmuş şair yüreğine sağlık..tam puan tam puan..tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta