Kaç baharı tüketmiştir gittiğinden beri mevsimler
Issız kaç gecede kaç sevgiliyi bekletmiştir özlenenler
Velev ki sen saymadın ama ben her güne bir ağaç dikseydim
Issızlığım koskoca orman olurdu, ne parklar alırdı ne de bahçeler
Ama rahat ol, sitem için demedim,
Umut işte, umut, daha bitmedi ömürde günler
Canımın kendime ait kısmını tükettim,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta