Kaç baharı tüketmiştir gittiğinden beri mevsimler
Issız kaç gecede kaç sevgiliyi bekletmiştir özlenenler
Velev ki sen saymadın ama ben her güne bir ağaç dikseydim
Issızlığım koskoca orman olurdu, ne parklar alırdı ne de bahçeler
Ama rahat ol, sitem için demedim,
Umut işte, umut, daha bitmedi ömürde günler
Canımın kendime ait kısmını tükettim,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta