Kasvet Şiiri - Deniz Enül

Issız bir gecenin karanlık ışıkları parlar,
Ortamı bir kasvet sarar, dert derdini arar.
Sen ki yârı üzmüşsün, yâr yokluğunu arar;
Onun yokluğunda güneşin solar, hüznün parlar.

İçinde ışıklar kararsın, yüzün sararsın,
Bir şey idrak edemezsin, şaşarsın.
İhanet ettin sen onun kokusuna;
Gönlünün düşünde köpekler dolaşsın.

Onsuz sıçanlarla dolu bir diyarsın.
Güzelsin, hoşsun ama içini bunlarla bozarsın.
Gönlünle ararsın yâri, göklerde koşarsın.
Gönül dallara ayrılmış, kafası karışmış, kızarsın;
Yâr o dalı biçmiş, alışmış, anlarsın.