Bir mahsun karşıladı beni İstanbul
Hazan mevsiminde göz yaşları döktü
Bu devirde gönlü Türk için yanan bul
Üstümüze karanlık şafaklar çöktü
Küçüldü zihnimiz kapandı ufkumuz
Kalmadı geleceğe dair hiçbir tutkumuz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta