saat sabahın beşi
kadife lacivertini bürünüyor bu şehir erken sabahın
yalınayak yürüdüğüm sokaklar çok tanıdık
yolculuk baharına,kaşmir zamanlarımın
hayalimde canlanan yalnızca sisli hatıralar
acımasız bir oyundu,oynadık bitti sanki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta