saat sabahın beşi
kadife lacivertini bürünüyor bu şehir erken sabahın
yalınayak yürüdüğüm sokaklar çok tanıdık
yolculuk baharına,kaşmir zamanlarımın
hayalimde canlanan yalnızca sisli hatıralar
acımasız bir oyundu,oynadık bitti sanki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta