Yokluğunda geceler fazla demli uyuyamıyorum
Sokaklar sana çıkıyor koca şehre sığamıyorum
Kokun ansızın beni buluyor nefes alamıyorum
Evimin yollarını bulamıyor, penceremin perdesini aralayamıyorum , bir şiir gibi orada duruyorsun okuyamıyorum . Acizim giderken kalamıyorum. Saçlarına dokunduğum gecenin sabahındayım uyanamıyorum .
Yağmurda ıslandığın sulardayım ısınamıyorum .
Elimi bıraktığın bir kuşluk vaktiyim biraz daha çıksın diye sesim avaz avaz bağıramıyorum .
Biraz daha yürüsün diye dizlerim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta