Yokluğunda geceler fazla demli uyuyamıyorum
Sokaklar sana çıkıyor koca şehre sığamıyorum
Kokun ansızın beni buluyor nefes alamıyorum
Evimin yollarını bulamıyor, penceremin perdesini aralayamıyorum , bir şiir gibi orada duruyorsun okuyamıyorum . Acizim giderken kalamıyorum. Saçlarına dokunduğum gecenin sabahındayım uyanamıyorum .
Yağmurda ıslandığın sulardayım ısınamıyorum .
Elimi bıraktığın bir kuşluk vaktiyim biraz daha çıksın diye sesim avaz avaz bağıramıyorum .
Biraz daha yürüsün diye dizlerim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta