Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Günü unuttuk sanki sevincin yerine havada kol geziyor hüzün
Sevdaya aşka uzaktan bakar olsak da yalnızlık yüzün
Adaletin bir kefesinde dünya diğerinde insanla aşk
Gün nelere gebe nerden doğacak bakalım şavk
Güz biterken ay giderken özlemlere vurulmuş bozkırım
Aylardan Kasım yine aklımda sen ölmedin yaşıyorsun
GÜN DOĞMADAN NELER DOĞAR DEMEK İSTİYORUM YİNE DE ŞAİRİM...AYDINLIĞA KARANLIKTA GİDİLİR...
Kasım., ülkemizde karanlığın doğum ayı....
Kaleminize sağlık sayın İlhan Koruyucu, güzel çalışmanızı kutluyorum....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta