Kasımda Geldi Bak Şiiri - Hamit Atay

Kasımda Geldi, Bak

Kasımda geldi, bak…
Rüzgârın dili değişti yine,
Ağaçlar soyundu utangaçça,
Bir sonbahar hüznü çöktü şehre,

Bir de sen düştün aklıma, ansızın…
Yağmur kokusu sardı penceremi,
Islanan kaldırımlar anlatıyor seni,
Adımlarım yorgun, yollar sessiz,

Bir vedanın yankısı hâlâ içimde gizli.
Kupa bardakta buğulanır ellerim,
Bir sigara dumanı çizer suretini,
Ne kadar unuttum desem de
Kasım seni hatırlatır, inadına.

Bir mektup gibisin, postası geciken,
Bir şarkı gibisin, yarım kalan nakarat,
Ben hâlâ o cümlede takılıyım:
Gidersen, her yer eksik kalır…”

Kasımda geldi, bak,
Yapraklar yine sensiz düşüyor,
Bir zamandı seninle gülüşen,
Şimdi o zaman bile üşüyor.
Ve ben, yine şiirlere sığınıyorum,
Her dizede sen var, her sessizlikte adın…
Kasım geldi, evet,
Ama sen hiç gitmedin aslında…
Hamit Atay