Yıllar önceydi,
Henüz kasımpatıları yeni uzanıyordu göğün ayazına
Camlarda güneş usul usul oynaşıyordu göğün mavisiyle
Hiç tanımadığım bir sokak
Sıcacık ve hüzünlü bir evi saklıyordu
Sabahı karşılayan yüzünde
Eskiden kalma bir kadın portresi
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




'-Dili geçmiş zamandan' arta kalanlar, şiire kaynak/tema olmuş...
Hemen hepimizin 'kasımları, ekimleri, özellikle eylülleri' vardır... Sonbahar 'anıların sonu değil', aslında hep başlangıcıdır... Tekdüze geçen 'tembel yaz günleri', kıvrar sonbaharda... Yaz Aşkları tatilin rehavetinden çıkar, iki yoldan birine girer... Ya 'öbür yaza kadar' unutulmaya konur, yada 'kökleşir, derinleşir...' Kışa direnç gösterecek kadar...
Sevdalarımız hep 'kişiyle alakalı' değildir elbet... İçinde 'aktörleri, yardımcı oyuncuları, misafirleri, figuranları' vardır ama inandığımız davalar, memleket meseleleri, ideallerimizdir aslolan... Bütün bunların hesabı, kitabı 'sobahara sarkar' nedense... Ondandır Eylüllerin netameli oluşu... Ondandır kasımda 'aranan sokaklar...' Yazdan dönüşlerin rahatlığını atıp, yeniden buluşmaların, yeniden yoğunlaşmaların ivme kazanması, pencerelerden sarkan insan silüetlerinin 'içeriye kaçışı', kasımpatıların kasımda üşümesi ondandır...
Anıların izinden giden çok nitelikli bir şiirdi Zeynep Nilgün Hanım... Beğeniyle okudum.. Tebrik ve takdirlerimle şiiri ve sizi selamlıyorum...
Yine harikaydı...çok değerli kaleminizi ve güzel yüreğinizi candan kutluyorum.
Tam puan-Ant. ve sevgilerimle.
Zevkle okudum.....Uzun ama her bir dizesi anlam yüklü....Teşekkürler...İçim çiçek ,gözlerim yaşlarla doldu....
Hüzünlü bir hikaye gibi harika şiirinizi okumak güzeldi...yüreğinize sağlık , sevgilerle , saygılar....+..+...
Şimdi
Sonsuzluğa düşen sırların
Tanıdık isyanlarıyla yaşıyorum
İçimin sesini duymuyorum
Bu öyküyü yeni baştan okurken,
Parkta oynayan çocukların eskimiş çığlıkları heyecansız artık
Camdan yansıyan gizemli yüz
Sevinçlere küskün
Menekşelerde eskisi kadar güzel değil
Acımasız zamanda
Kasımpatılarının üşüdüğünü de biliyorum
Ama ben
O sokağa hep geliyorum
Kalbimin kıyametinde
Derin izlere dokunmadan
Bir sigaranın dumanına sokulup
Kasımdan bir günü
Dudaklarımda sevgiyle kafiyeliyorum.
kutluYORUM...hörmetle..
Sevgili savanlarda ne zaman bir şiir yazsam o şiirin içine yüreklerin gireceğini biliyorum. Özellikle kendinden birşeyler bulanların. Bunun için bir mektup gibi bırakıyorum sayfama ve çok özel gönül dostlarımın sesini bekliyorum. Belki Güllüce caddesinden çıkan dost bir ses gibi.
Sevgiyle şairim.
Bu şiir ile ilgili 46 tane yorum bulunmakta