Yoksa kış yurdumu yordu kırdı dallarımı kasımda
Zaten yıkık dökükmüydü gönül hüzün ayında
Dağılmadı uzun kuyruklu bulut ayın solunda
Bir sazlık kuşu öter şahin karşiki bağlı bostanda
Ateş için için yanıyor tütsüsü ürkek bezirganlı
Şaştım çıngıraklı kılınç suskun kalkanı tamtamlı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta