Kim kastı ruhunu bu kadar? Bu nasıl kırgınlık?
Geçer kırgınlıklar, iz bırakır yaralar ama hiçbir şey eskisi gibi
olmaz.
Ruhun vazgeçtiğinde bir daha dirilmez.
Artık hiçbir yere ait olmadan yaşıyorum.
Kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum.
Sen yasaksın bana, ben sana sürgünüm.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta