Kim kastı ruhunu bu kadar? Bu nasıl kırgınlık?
Geçer kırgınlıklar, iz bırakır yaralar ama hiçbir şey eskisi gibi
olmaz.
Ruhun vazgeçtiğinde bir daha dirilmez.
Artık hiçbir yere ait olmadan yaşıyorum.
Kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum.
Sen yasaksın bana, ben sana sürgünüm.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta