Kasımpatı
Kapına bir kasımpatı bıraktım... Gül değil. Çünkü gül baharı sever, ben ise seni en çok ömrünün sonbaharında sevdim.
Herkes giderken ben kaldım. Rüzgâr dalları kırarken bile adını kalbimde incitmedim. Sen uzaklaştıkça, ben sana biraz daha yaklaştım içimden.
Sana dokunamadığım her gün, bir ömür eksildi ömrümden. Sesini duyamadığım her gece, yıldızlar bile sustu gökyüzünde. Ben karanlığa değil, sensizliğe yenildim.
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta