Kasım Kaplan Şiirleri - Şair Kasım Kaplan

İnsanlar ilk çağlarda
Çok zor hayat sürdüler
Vahşi gibi dağlarda
Yaşamı sürdürdüler

Önce ateş bulundu

İyilik yap, iyilik bul.
Hayatta hep dürüst ol.
Ektiğini biçersin,
Budur dünyada usul.

Dost kıymeti bilirsen,

İnsanları severim
İletişim isterim.
Konuşmak isteyince
Ona selam veririm

Ben hep yardım ederim

İnsanlar ölmesin, Savaş olmasın
Çocuklar babasız Yetim kalmasın
Benizler sararıp yüzler solmasın
Parlayan gözlere Yaşlar dolmasın

Olmasın olmasın savaş olmasın

Nefret yolu yokuştur
Sevgisiz hayat boştur
Sevip sevilmeyene
Bütün mevsimler kıştır.

Felsefenin Müslümanı
Kurtarır zayıf imanı
Dinden uzak filozoflar
Taştan atarlar insanı

Biz geniş bir aile,
Yaşarız huzur ile.
Haklarınız korunur,
Çocuk olsanız bile.

Mutlu bir aileyiz
Tatile gidemeyiz
Hafta sonu pikniğe
Hiç itiraz etmeyiz

Yeri tespit ederiz

Müzede sergileriz
Tarihi eserleri
Gece gündüz bekleriz
Koruruz değerleri.

Bütün antik eserler

Müzeleri gezerken
Bir eser seyrederken
Bir şeye dokunmayız
Biz ziyaret ederken.

Dikkatli, acelesiz